Soms reageren we sterker op een situatie dan we zelf begrijpen. Een opmerking kan ons onverwacht raken, een conflict kan ons langer bezighouden dan we zouden willen of we merken dat bepaalde emoties steeds terugkeren. Onze emoties kunnen veel vertellen over wat er in ons leeft.
Wanneer we geraakt worden door een situatie, reageren we vaak eerst met een primaire emotie. Dat is de eerste, automatische reactie op wat er gebeurt. Denk bijvoorbeeld aan verdriet, angst of pijn. Deze emoties kunnen soms verbonden zijn met eerdere ervaringen uit ons leven. Een situatie van nu kan onbewust iets raken dat we eerder hebben meegemaakt.
Naast deze eerste reactie ontstaan er vaak secundaire emoties. Dat zijn emoties die we ontwikkelen om met de eerste emotie om te gaan. Bijvoorbeeld boosheid, irritatie of frustratie. Soms beschermen deze reacties ons tegen gevoelens die moeilijker te voelen zijn. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat iemand zich boos voelt, terwijl daaronder eigenlijk verdriet of angst schuilgaat.
Veel van deze reacties ontstaan ooit als een manier om met moeilijke situaties om te gaan. Wat ons vroeger hielp om onszelf te beschermen, kan later in ons leven soms een patroon worden. Daardoor kunnen we merken dat we op bepaalde situaties blijven reageren op een manier die eigenlijk niet meer bij het heden past.
Soms lijken deze reacties uit het niets te komen, maar vaak hebben ze een diepere oorsprong. Ons lichaam en ons onderbewustzijn onthouden ervaringen vaak op een andere manier dan ons hoofd.
Wanneer we later in ons leven in een situatie komen die ergens aan doet denken, kan die oude emotionele reactie opnieuw naar boven komen. We noemen dit ook wel een trigger. Door met aandacht stil te staan bij deze reacties, kan er langzaam meer inzicht ontstaan in wat er werkelijk geraakt wordt.
Wat zich in ons leven blijft aandienen, heeft vaak een oorsprong.
Wanneer we leren herkennen wat er onder onze reacties ligt, ontstaat er vaak meer ruimte voor begrip, verzachting en bewustwording.